5 νέοι αφηγητές από Σλοβενία, Ιταλία, Νορβηγία, Ελλάδα. μιλάνε στο «Λόγο στο Λόγο»




Οκτώ νέοι αφηγητές από διαφορετικές γωνιές της Ευρώπης, και συγκεκριμένα από Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, Σλοβενία και Νορβηγία συναντήθηκαν τον περασμένο Απρίλιο στο "Forteller festivalen" του Όσλο, με την υποστήριξη του "Federation for European Storytelling" (FEST), στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας για τη γνωριμία και στήριξη νέων αφηγητών στην Ευρώπη. Πέντε από αυτούς τους αφηγητές θα συναντηθούν ξανά, αυτή τη φορά με τη στήριξη του «Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών» και με αφορμή τη Γιορτή Παραμυθιών και το Φόρουμ Αφήγησης που θα πραγματοποιηθούν στη Κέα σε λίγες ημέρες. Μιλήσαμε μαζί τους για τη θέση της αφήγησης και το ρόλο του αφηγητή στις χώρες τους καθώς και για τα πρακτικά ζητήματα που αφορούν την αφήγηση ως επάγγελμα.

Μαρία Ζουράρη

«Η δύναμη των ιστοριών είναι ότι αφήνουν πίσω τους, σύνορα, φυλές, γλώσσες και πάσης φύσεως διακρίσεις. Όλοι γινόμαστε ένα, όλοι είμαστε εκεί για να υπηρετήσουμε ο καθένας με τον τρόπο του την ιστορία και να τη βοηθήσουμε στο ταξίδι της»

Εύη Γεροκώστα

«Τις πέτρες και τις ιστορίες τις κρατώ φυλαγμένες και για όσους φιλούν κι όσους φυλούν τον ύπνο μου.
Κι όταν χαρίσω σε κάποιον μια απ’ αυτές τότε η ιστορία βγάζει φτερά, γίνεται πυγολαμπίδα και φεύγει μακριά.»

Μαρία Βραχιονίδου

«Θεωρώ, υποσυνείδητα τουλάχιστον, την αφήγηση ως το καλύτερο μέσο για να ξεμπλέξουμε το μπλεγμένο κουβάρι του ακατανόητου κόσμου, για να νοηματοδοτήσουμε και να εξηγήσουμε την πορεία της ζωής μας».



Torgrim Mellum Stene

«Για να βγει κανείς από τον φαύλο κύκλο της βίας και του φόβου χρειάζεται σθένος. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος δράσης. Όλα τα άλλα είναι αντίδραση»


Juliana Elyse Marin

«Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω από αληθινά, όχι γιατί μας λένε ότι οι δράκοι υπάρχουν αλλά γιατί μας λένε ότι τους δράκους μπορούμε να τους νικήσουμε.»

Ανθή Θάνου

Ο αφηγητής δεν έχει όπλα γιατί δεν έχει να πολεμήσει με κανέναν. Ο αφηγητής χρειάζεται τη φωνή του, τα χέρια του, τα μάτια του και το σακούλι με τα παραμύθια του.

Βιολέτα Σολιδάκη - Γεωργία Φρουτζιάλα

Μέσα από τα παραμύθια γίνεται φανερό πως μια κοινωνία υγιής κτίζεται πάνω σε σχέσεις ειλικρίνειας και αλληλοεκτίμησης των μελών της.

Τζένη Διαμαντοπούλου Αλκιβιάδης Κούσης

Κατάφερε να σταθεί εκεί μπροστά στο φόβο του καινούριου και του διαφορετικού. Χρειάστηκε να παλέψει με τις αλλαγές που συνέβησαν μέσα του και γύρω του. Ένοιωσε την ανάγκη να επαναστατήσει.

Βιργινία Κοκκίνου

Οι ιστορίες μου είναι η αναγνώριση της μάνας και μια έμμεση επίκληση για σεβασμό, απευθυνόμενη σε όσους δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτή η λέξη.